آه، ای دل!

آه، ای دل! تو چه می دانی خطر چیست،

شعف چیست، شرفچیست،

فقر نچشیده ای که بفهمی عشق چه شکلی است.

از عقل بپرس حقیقت عاشق شدن را.

عقل دیریست که دراین معنا حیران است !

دلم، می خواهی هیچ نگویم و فقط،

های های گریه کنی،

راحت باش من حست را درک می کنم.

آخر جایی که عقل نداند عشق چیست،

بی نوا دل من، توچگونه می خواهی بدانی!؟