یکی بود یکی نبود ...

تو خود

حدیث مفصّل بخوان ازین مجمل !

جایت را

به هیچ کسی نمی دهم

حتی

اگر خالی اش عذاب الیم ِهمه ی روزهایم باشد...!!

حالاباتمام وجودت به این دل نازکم لگدبزن

دلم رابشکن له کن وهی با آتمام توانت نازدیگران رابکش و

مرا......بلرزان و....بسوزان...

ازمن چیزی نمانده...

جز تو....که اینگونه ای...آنچنان تلخ ....

که سالها هم اگرتلاش کنی ازدلم درنمیاید این روزها